In een walm van DEET
Vrijdag: Dagje vol reizen… mn appartement in Nairobi verlaten. Dat was een heerlijk plekje in een drukke wereldstad. Met m’n grote vriendin…het wasmachine. Een binnenlandse vlucht van Nairobi naar Mombassa geboekt, huisje gezocht. Koffer gepakt en hoppa. Dit is echt mn favoriete manier van reizen, vakantie vieren. Alles last minute en gaan voor het beste en goedkoopste. De pareltjes zoeken en boeken. Aangekomen in bijna donkerte… 6.30pm… is het binnen 5 min donker, huisje perfect, buiten geen idee. Zaterdag; Vandaag na een bloedhete nacht (35gr) in de walm van DEET ineen paradijsje gestapt. Strand zee en zwembad allemaal op paar stappen. Heel authentiek en geen massa toerisme. Uren gechilled met locals.
Daarna met een boda snel het dorp in om een boodschap en mezelf verdronken in het Kenia zoals Kenia hoort te zijn. Streetlife. Open vuren waar gekookt wordt. Kindjes spelen op straat. Shopjes waar vanalles verkocht wordt, maar alleen eerste levensbehoeften. Niks overdaad of luxe. Music. Dit is echt het allerleukste…. Onderdompelen en meeliften met hun. Met al mijn ervaring peanuts. Ik zou wel een reisbureau kunnen opzetten voor de ruigere, off the beaten track en gelijk ook low budget reis naar Kenia. En toch zou ik anderen niet in het diepe gooien. Dit vereist wel wat schade en schande. Ik geniet ervan !
Zondag; geslapen als een os met regen op m’n golfplatendakje, was druk met dromen, ik word de nieuwe prins van de 🦊🦊🦊 speeches geschreven voor de buut en de opening en de afsluiting. Waarom droom je dit als je met 30gr in een Afrikaanse hut ligt ? Dan maar netjes effe de locale kerk (niet meer dan een stal) bezocht en er snel weer uit… die pastoor is bezeten.. gilt alsof hij de duivel zelf is en mensen staan met armen in de lucht te luisteren en te schudden. Dit is zo niet oké en ze geloven zo hard…. Nog niet zo lang geleden hadden ze hun eigen geloof, toen kwamen de missionarissen en wat dan ook meer en die hebben jammer genoeg heel Afrika omgeluld. Lekker verder gewandeld met Joëlle en Juna in het gehuchtje, konden ze even “meegenieten”. Kindjes met zondagse kleertjes. Prinsesjes beetje zoals bij ons mensen van het kamp dragen bij feesten. Plastic tule. Andere met oude lompen zonder schoenen, allemaal zo vriendelijk, ook de ouderen. Mandazi en mango gekocht bij de locals.
Reacties
Reacties
Weer met plezier en een glimlach je belevenissen gelezen
Lijkt me een goed idee Carla als prins(es) carnaval haha
Prachtig Carla!
Een reisbureau en jij als gids zou vast werken!
Als prinses carnaval zie ik je minder snel doen!wat is een maternity ward?
Kan nie wachten op de foto’s 😉
Wat een geweldige belevenissen weer. Ik zou het allemaal niet durven. Heerlijk om jouw verhalen te lezen.
Prachtig verhaal weer nog effen genieten 😀
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}
